خانه / بازیگران شبکه نوآوری / هزار باده ناخورده!

هزار باده ناخورده!

علاقه مندان تئاتر به خاطر می آورند که سال ها قبل با مراجعه به صفحه اصلی وب سایت تئاتر شهر، با تصاویر کوچکی از نمایش های روی صحنه روبرو می شدند که با رفتن نشانگر ماوس بر روی آن ها، بازخورد تماشاگران را مشاهده می نمودند و با کلیک بر روی آن تصویر به صفحه ای می رفتند که علاوه بر اطلاعات نمایش و نظرات تماشاگران، امکان خرید بلیط نیز وجود داشت.
علاوه بر این ستون کناری این وب سایت جایگاه پیشنهادهای ویژه و تخفیف هایی بود که هر شخص می توانست بر اساس آن ها با تخفیف به خرید بلیط نمایش ها بپردازد.
از سوی دیگر هر کاربر پس از تماشای هر نمایش می توانست نظر خود را مشخص نماید که آیا از اثر خوشش آمده است و … . همین امر منبع بازخورهای صفحه اول وب سایت تئاتر شهر بود. امکانات دیگر چون صفحه خاص هر تئاتر و کاربر و بحث های درگرفته پیرامون آثار به تدریج وب سایت تئاتر شهر را، فراتر از وب سایت یک تماشاخانه به مرجع علاقه مندان تئاتر تبدیل نمود. خصوصا آن که پای پیشنهادهای ویژه سالن های دیگر نیز به همان ستون محبوب کناری صفحه اول گشوده شده بود. همچنین دیگر فعالان تئاتر می دانستند بهترین مکان تبلیغ کارگاه یا نمایششان وب سایت تئاتر شهر است.
دیگر این جا می توان گفت وب سایت تئاتر شهر شبکه اجتماعی تئاتر ایران شده بود. دقیقا زمانی که شرکت انسان، طراح تئاتر شهر بدین نتیجه رسید که کارش را فراتر از وب سایت تئاتر شهر در تیوال پیگیری نماید.
اما کاربران تئاتر شهر بزرگ ترین سرمایه وب سایت تئاتر شهر بودند. چیزی که انسان نمی خواست از دست بدهد و به همین دلیل ایده طلایی زیربنا به ذهنش رسید. این که با تبدیل همان حساب کاربری تئاتر شهر به حساب کاربری زیربنا، حساب جدید برای تیوال و باقی سرویس هایی که به زیربنا بپیوندند کاربرد داشته باشد. و این جا بود که تیوال، فروشگاه آثار هنری شد. هر چند نگارنده در زمان آغاز به کار سرویس زیربنا به مشکلاتی برخورد که البته ممکن است ناشی از نوع رمز شخصی باشد اما در نهایت مانع از مهاجرت از تئاتر شهر به تیوال شد که هر دو برای یک شرکت بودند.

IMG_1125
تیوال که خود را شبکه اجتماعی فرهنگ و هنر می‌داند در حوزه سینما، موسیقی، تئاتر و دیگر زمینه های فرهنگی و هنری به فروش و اطلاع رسانی آثار می پردازد. با این وجود به نظر می رسد تیوال می توانست جایگاه بالاتری داشته باشد اگر به جای فروشگاه شلوغ آثار هنری به شبکه اجتماعی هنر تبدیل می شد. چیزی که عملا در تئاتر شهر در حوزه تئاتر بدان رسیده بود اما نتوانست در تمام حوزه‌ها در تیوال این موفقیت را تکرار کند. حتی در حوزه تئاتر نیز با راه افتادن سرویس فروش آنلاین تماشاخانه هایی چون ایرانشهر جذابیت تیوال بیش تر در تخفیف ها و بخش نظرات و دیوارنوشته ها شد. در دیگر حوزه‌ها نیز رقبایی چون سینما تیکت و ایران کنسرت در برابر تیوال قرار دارند.
اما چرا تیوال که خود را شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ می داند به نظر ما بیش تر فروشگاهی شلوغ است؟ این امر به طراحی آن باز می گردد. طراحی شلوغ تیوال عاملی است که مانع از پاتوق فرهنگی شدن آن می‌گردد. دیوارنوشته کاربران در کنار تبلیغ‌ها و آثاری که برای فروش گذاشته شده‌اند تا معرفی، در نهایت تیوال را به یک فروشگاه خوش قیمت ولی شلوغ تبدیل کرده است. توسعه زمینه‌های کاری نیز در نهایت حس یک هایپر مارکت شلوغ را می‌دهد که در نهایت خریدی دلچشب برای شخص رقم می‌زند تا یک تجربه هنری ناب.  این طراحی مانند ویترین سینما آزادی است که در هیاهوی مخاطبان، باید بلیطت را بخری و بروی، نه کافه ای دنج در میدان ولیعصر که می توانی ساعت ها اتراق کنی و درباره فیلم و موسیقی حرف بزنی و در حالی که قهوه ات را می نوشی از بین پوسترها و کتاب هایی که از میز کنار در برداشتی به انتخاب آثار جذاب بپردازی.
می‌توان گفت اگر تیوال به جای مانور بر دیوارنوشته کاربران و آثار فروشی تیوال به فکر ایجاد یک تجربه کاربری منحصر به فرد از زیست هنری یک انسان عشق فرهنگ می پرداخت تمام این نقدها برطرف می شد.

DSC5119

البته تیوال در امر فروش نوآوری‌هایی نیز داشته است . خصوصا با نصب دستگاه «ایستگاه تیوال» در مراکز فرهنگی که دریافت بلیط‌های رزرو شده را آسان می‌سازند. همچنین تیوال هنوز هم محبوب‌ترین مرجع اهالی تئاتر است، نقشی که شاید در حوزه‌هایی چون سینما و موسیقی به آن دست نیافته است. امری که علت آن را در نوع عرضه این هنر نسبت به سایر هنرها می‌توان دید. زیرا هر چند مدتی است عرضه دی‌وی‌دی نمایش‌ها در حال عادی شدن هستند اما به هیچ وجه تجربه‌ی اجرای صحنه‌ای را از این دی‌وی‌دی‌ها نمی توان انتظار داشت. امری که در حوزه سینما و موسیقی به این حد مشاهده نمی‌شود. همچنین تیوال خود نیز به تولید محتوا در زمینه فرهنگ و هنر می‌پردازد که در رادیو اینترنتی «آوای تیوال» و کانال آپارات تیوال قابل مشاهده هستند.
تیوال یکی از سایت های معروف و بزرگ ایرانی است که بسیاری از منابع تبدیل شدن به مرجع هنر ایرانیان را در اختیار دارد و این نقدها همه مبین جایگاهی هستند که این پلت فرم فرهنگی می تواند به آن دست یابد، زیرا هنوز دیر نشده است و هنوز نقش های زیادی علاقه مندان هنر بر دیوارهایشان (۱) می توانند بکشند، که هنوز «هزار باده ناخورده در رگ تاک است» (۲).

۱. پروفایل هر کاربر در وب سایت تئاتر شهر و تیوال، «دیوار» خوانده می شود.

۲. اقبال لاهوری، پیام مشرق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *